Amstelkerk

Beroepingscommissie

Even voorstellen Benedikte Bos

Soms heb je een droom. Een droom dat je ergens naar toe wilt. Een land, een stad of een dorp. Je leest erover, je maakt je voorstellingen van die bestemming en het begint in je te leven.

Hoe groot is de dankbaarheid dan, als ineens blijkt dat de mogelijkheid zich voordoet dat je ernaartoe kunt. Je verlangen gaat werkelijkheid te worden.

Je bereidt je voor op de reis. Je beslist wat meegaat en wat niet. Je gaat op weg … en dan komt het moment dat je er aankomt. Dat kan een overweldigend gevoel zijn, dat je droom werkelijkheid is geworden. Dat je verlangen, het verleden en het heden samenvallen en dat je een nieuwe toekomst tegemoet gaat.

Ja, ik snap de vreugde van die pelgrim wel als hij Jeruzalem binnentreedt.

Over dìe psalm (psalm 122) gaat ook mijn eerste preek in Ouderkerk tijdens de intrededienst op 16 september aanstaande.

Ben ik in die zin ook zo’n pelgrim? Misschien een beetje. De mensen die ik al ontmoet heb (die van de beroepingscommissie, de kerkenraad, Eric Jan Joosse en Eugène Brussee, commissieleden, vrijwilligers èn natuurlijk een heleboel van u die aanwezig waren op 11 juni toen ik te gast was in Amstelstroom en geïnterviewd werd) … ik ervaar u allen als mede-pelgrims.

Waar gaan we dan naar op weg? Ik hoop naar prachtige erediensten waar u geïnspireerd wordt. Op weg naar elkaar, in het pastoraat. Naar de ander in het diaconaat. Mogelijk lukt het ons om ook kinderen en jongeren met ons op weg te laten gaan. Gaan we op weg naar- en met mededorpsgenoten. Op weg naar verdieping. Bij geloofsgesprekken. Of tijdens een cursus filosofie. Gedurende een Bijbelkring. Laat vooral weten waar uw belangstelling naar uitgaat.

En op z’n tijd natuurlijk ook ontspanning. Wandelen, het water op, samen eten, het leven vieren.

Uiteraard zou ik hier nog persoonlijke dingen aan kunnen toevoegen: dat ik in Amsterdam aan de VU gestudeerd heb, dat ik getrouwd ben met Tjeerd ten Brink, dat ik van oude iconen hou maar ook van (snelle) auto’s, dat ik me graag eens per jaar een week terugtrek in de stilte van het klooster, en dat het bij mij begint te kriebelen als ik langere tijd de stad New York niet heb bezocht … Maar dat zijn dingen die bij andere gelegenheden ook ter sprake kunnen komen.

Psalm 122 begint met de zin: “Verheugd was ik toen ik hoorde: ‘Wij gaan naar het huis van de HEER’,” en zo ervaar ik het ook: te midden van u predikant te mogen zijn rondom het huis van de Heer, in Ouderkerk: de Amstelkerk.

De laatste zin van psalm 122 luidt: “Om het huis van de Heer, onze God, wens ik je al het goede!” En dat is mijn wens voor ons samen!

Een hartelijke groet!
Ds. Benedikte L. Bos

P.S. Aan de kerkenraad van de Amstelkerk heb ik mij voorgesteld door middel van een videoboodschap. Die boodschap is voor u allen te zien via deze link:https://www.youtube.com/watch?v=DoAhpMkYRHY of met de volgende QR-code (richt de camera van uw smartphone op het vierkantje en u wordt verwezen naar Youtube, druk op het driehoekige pijltje, waarna u de videoboodschap kunt bekijken).